Wed, 23 Oct 2019
Contact No: +91 9000305252

मदमस्त शृंगार

मदमस्त शृंगार
Jun 22, 2019

संध्याकाळ ची वेळ झाली होती. किसन नुकताच मेहुणी शेवंताच्या शेतात काम करून घरी आला होता. तसा तो दर महिन्यातून आठ दिवस मोठ्या  मेहुणीकडे शेवंताकडे काम करायला येत होता. तिच्याकडेच रहात होता. शेतातून घरी आल्या  आल्या तो बाथरूममधे शिरला. घामाघुम झालेल्या  शरीरावर पाणी ओतून घेताच त्याला बरे वाटले. आपल्या पिळदार शरीराला साबण चोळून त्याने पाणी अंगावर ओतून घेतले. स्वच्छ अंघोळ करून कंबरेभोवती टॉवेल  गुंडाळून तो बाहेर आला.

त्याची मोठी मेहुणी तिरक्या  नजरेने त्याच्याकडे पहात होती. त्याचे नितळ ओले शरीर, रुंद भरीव छाती... छातीवरचे काळेभोर केस, पिळदार स्नायू त्याची ती दणकट देहयष्टी पाहून शेवंता मनोमन सुखावली. डोळे भरून किसनचे मर्दानी शरीर साैंदर्य  न्याहाळू  लागली. आसुसलेल्या  नजरेने त्याच्याकडे पाहू लागली. तिला तिच्या लहान बहिणीचा हेवा वाटत होता. असा दणकट नवरा आपल्याला मिळाला असता तर....

तिच्या मनात विचार चमकून गेला. पण ते भाग्य तिच्या नशीबी नव्हते. ती नुसती त्याच्या मर्दानी शरीराकडे पहातच राहिली.

'अशी काय पाहतेस शेवंता?' किसनने विचारले. तो तिला नावानेच नेहमी संबोधत होता.

त्याच्याा या अचानक प्रश्नाने ती भानावर आली. काहीशी बावरली. तिचा चेहरा लाल झाला. काय उत्तर द्यावे हेच तिला सुचत नव्हते....

किसनला तिच्या विषयी  सर्व काही त्याच्या बायकोकडून कळले होते. शेवंताच्या नजरेतील वासना त्याला जाणवत होती. तिचा नवरा तिला शरीरसुख देण्यास असमर्थ आहे हे त्याला बायकोकडून कळले होते.त्यातच सहा महिन्यापूर्वी त्याला अर्धांगवायूचा झटका आल्यात्याने त्याचे अर्धे अंग लुळे पडले होते. शेवंताची मोठी शेती होती. अर्थात किसनाचीही शेती होती. पण आपल्या शेतातील काम आटोपल्या नंतर बायकोच्या आग्रहाखातर त्याला आठदहा दिवस शेवतांच्या शेतातही काम करावे लागत होते. शेवतांचे गाव दूर असल्याने किसन तिच्याकडेच मुक्काम करायचा. मजुरांकडून आठ दिवस काम करून घ्यायाचा. स्वत:ही खूप मेहनत करायचा. काम आटोपलं की घरी निघून जायचा.

शेवंता उत्तर देत नसल्याचे पाहून त्याने पुन्हा तिला काही विचारले नाही. पण तिच्या नजरेतील भाव पाहून त्याच्या मनात चलबिचल सुरू झाली होती. आजपर्यंतत्याने आपल्या मेहुणीकडे कधी वाकड्या नजरेने पाहिले नव्हते. पण तिच्या नजरेतील भाव आणि त्याच्याशी ती करीत असलेली लगट पाहून त्याच्या मनात चलबिचल सुरू झाली होती. शेवंता स्वत:हून पुढाकार घेतेय  म्हटल्यावर आपण काय  करायचं असा तो विचार करीत होता.

शेवटी त्यानेही निश्चय  केला, ती स्वत:हून आपल्या अंगावर येऊ पाहतेय  ना... मग घ्यायचं तिला अंगावर...

शेवंतादेखील सारखा त्याचाच विचार करीत होती. ताई खरंच भाग्यवान म्हणून तिला असा मर्द नवरा मिळला... आपलं मात्र नशीबच फुटकं... विचार करता ­करता तिचा कंठ दाटून आला. किसनाला डोळ्यातील अश्रू दिसू नये म्हणून तिने तोंड फिरवले. अश्रू पुसून ती त्याला जेवण वाढू लागली. नवऱ्याला तिने आधीच जेवण दिले होते. तिच्या डोळ्यातील अश्रू किसनाच्या नजरेतून सुटले नाहीत. नवऱ्याच्या आजारपणाबद्दल तिला वाईट वाटत असावं असंच वाटलं त्याला.

'शेवंता.... डॉक्टरी उपचार सुरू आहेतच.... आणखी काय  करायचं आपण...' तो नकलेत बोलून गेला.

'तुम्ही मनात आणलंत तर सर्व काही होईल....' शेवंता चटकन बोलून गेली. तिने चटकन जीभ चावली होती.

'मी काय  करू शकतो?' जेवताना त्याने विचारले.

'खरं सांगू भाऊजी...? आता तुमच्याशिवाय  मला कुणाचा आधार आहे? आहे ते सारं तुमचंच आहे.... काय  हवं नको ते बिनधास्त मागावं तुम्ही....' ओठाची मोहक हालचाल करीत तिने ढळलेला पदर सावरीत म्हटले.

त्याला मात्र तिच्या बोलण्याचा अर्थ कळला नाही. जेवण होताच त्याने बाहेर जावून हात­तोंड धुतले आणि त्याला झोपायला दिलेल्या  खोलीत कॉटवर बसला. शेवंताच्या  बोलण्याचा अर्थ शोधत राहिला.

काही वेळाने शेवंता त्याच्यासाठी दूध घेवून खोलीत आली. गाई­म्हशी असल्याने दुधाची कमी नव्हती. गाई­म्हशींचं ती स्वत: पहात होती. त्यांना चरायला स्वत: घेवून जात होती.

तिच्या हातून दुधाचा ग्लास घेताना तिच्या नाजूक बोटांचा हळूवार स्पर्श त्याच्या बोटांना झाला. त्याच्या बोटांना झिणझिण्या आल्या. मन क्षणात मोहरला.

त्याने चमकून तिच्याकडे पाहिले. आज ती त्याला वेगळीच भासत होती. अधिक सुंदर दिसत होती. तिचे काळेभोर डोळे त्याला वेगळच काहीतरी सांगून जात होते. छातीवरचा पदरही एका बाजूला सरकला होता. ब्लाऊजमधून उजवा स्तनाची गोलाई स्पष्ट जाणवत होती. किसनाला आणखी आश्चर्य वाटलं. नेहमी ती दुधाचा ग्लास देवून चटकन बाहेर निघून जायची. पण आज ती त्याच्यासमोरच उभी राहिली होती. त्याच्याााकडे निश्चल नजरेने पहात होती. काहीतरी हवं असल्याचे भाव तिच्या डोळ्यावर होते. त्याची नजर सारखी तिच्या पुष्ट उरोजांवर स्थिरावत होती.

तिचा चेहरा आणि डोळे त्याला वेगळाच इशारा करीत होते. गेल्या चार दिवसांपासून हाच प्रकार घडत होता. दुधाचा ग्लास दिल्यानंतर शेवंता अगदी त्याच्या जवळ उभी रहात होती. मुद्दामच त्याच्या शरीराला ओझरता स्पर्श करीत होती. त्याच्यासमोर असताना मुद्दाम पदर पाडायची.... लगेच छातीभोवती लपेटून घ्यायची. त्याची नजर छातीवर वेधून घेण्यासाठी ती हे सर्व करीत होती. किसन तिच्या  मनातील भाव ओळखण्याचा प्रयत्न करीत होता.

'भाऊजी.... तुम्ही फारच लाजाळू आहात बघा.... अहो लाजायचं काय  त्यात.... तुमची बायको तशी मी... काही हवं असेल तर नि:संकोचपणे सांगा.... मी देईन की...' ती खट्याळपणे म्हणाली.

तिच्या या बोलण्याने किसन आणखी अवाक झाला.... हिला नेमकं म्हणायचंय  तरी काय ... हिची बहिण रोज रात्री माझ्या बाजूला, माझ्या मिठीत झोपते आणि ही.... छे... बुवा काहीतरीच विचार

0 Comments

Post Comments