Thu, 18 Jul 2019
Contact No: +91 9000305252

स्वार्थी स्त्री

स्वार्थी स्त्री
Jun 22, 2019

माझं शिक्षण पूर्ण झालं, नोकरीचा कॉल आला म्हणून मी शहरात आलो होतो. शहरात आलो आणि जशी माझी इच्छा होती, तशाच सर्व गोष्टी घडत होत्या. अर्थातच माझ्या मनाप्रमाणे सर्व मला मिळत होतं. भाड्याची खोलीही मिळाली होती... पण एकच अडचण होती, जी ती गोष्ट समजल्यानंतर माझ्या मनात निर्माण झाली होती. त्या प्रश्नाचा पाठपुरावा केल्याशिवाय माझ्यासारख्या मनस्वी तरुणाला चैन पडणार नव्हतं. ती गोष्ट म्हणजे दोन वर्षांपूर्वी त्या अलिशान बंगल्यात दोन वर्षांपूर्वी एक खून झाला होता. खून करणारा दुसरा तिसरा कुणी नव्हता, तर त्या घराचा मालक होता... तो एक सैनिक होता... फौजी होता... सुभेदार पदावर तो काम करीत होता. अशा कर्तव्यनिष्ठ अधिकाऱ्याने कुणाचा खून का करावा हेच प्रश्नचिन्ह माझ्यासमोर उभं होतं. आज तो फौजी खूनाच्या आरोपाखाली जन्मठेपेची शिक्षा भोगत होता. ज्या बंगल्याला पूर्वी फौजीचा बंगला असं म्हटलं जात होतं. आज त्याच बंगल्यात त्याची बायको फौजीन राज्य करीत होती. म्हणूनच आता फौजीनचा बंगला असं त्या बंगल्याचं नाव पडलं होतं.

ज्या बंगल्यात मला माझ्या आवडीची खोली मिळाली होती, त्या बंगल्याची ओळख संपूर्ण नगरात फौजीचं घर अशी केली जात होती. पण आता त्या बंगल्याकडे फौजीनीचं घर या नजरेने पाहिलं जात होतं. कारण फौजी आता जेलमध्ये होता.

मी त्या फौजीनीला पाहिलं... आणि तिच्याकडे पहातच राहिलो एकटकपणे... माझ्या शरीरातील रक्त जणू उसळ्या मारून वर येवू लागलं. डोळ्यात अनोखी नशा उतरली होती... माझ्यातील पुरुष जागा झाला होता. मीच काय... तिला पाहिल्यानंतर कुठल्याही पुरुषाची अवस्था माझ्यासारखीच होणार होती... काय जबरदस्त स्त्री होती ती... पाहताक्षणीच तिला बाहुपाशात घेवून तिच्यावर तुटून पडण्याची इच्छा होत होती.

फौजीन एक अशी स्त्री होती, जीला पाहताच कोणत्याही पुरुषाची कामवासना एकाएक जागी व्हावी... वेड्याप्रमाणे तिचा देह रगडून काढावा अशी इच्छा व्हावी.

मी एका दलालामार्फत त्या बंगल्यातील खोली भाड्याने घेण्यासंबंधी फौजीनला भेटला होतो. तसं तिचं खरं नाव शलाका कौर होतं. पण तिला तिच्या नावाने कुणीच हाक मारीत नव्हतं. सर्वजण तिला फौजीनच म्हणायचे. हां, फौजीनच्या पुढे आपल्या सुविधेनुसार तिच्याशी आपलं नातं जोडत होते. तिच्या वयाचे तिला शलाका म्हणत होते. वयाने छोटे असणारे फौजीनच्या पुढे वहिनी किंवा आंटी शब्द जोडत होते. आजूबाजूचे तरुण तिला फौजीन वहिनी म्हणायचे. पण वहिनीच्या नात्याआड त्यांची नजर तिच्या देहावर खिळली होती एवढं मात्र खरं.

एखाद्या कवीने कल्पना करावी, इतकी ती नक्कीच सुंदर नव्हती किंवा तिचा शरीर बांधा साैंदर्य शास्त्रज्ञाच्या नजरेत मादक वाटेल इतका तिचा देह सुडौल किंवा कमनिय नव्हता. तरीही काहीशा बुटक्या असलेल्या, शरीराने बेडौल असणाऱ्या त्या स्त्रीच्या शरीरात पुरुषाला पागल करून सोडण्यासारखं नक्कीच काहीतरी होतं. तिचे जाडे भरडे ओठ सुंदर स्त्रीच्या ओठांप्रमाणे नाजुक, गुलाबी किंवा मादक नव्हते. पण तिच्या त्या ओठात कसलीशी जादू होती. कामदेवतेला निमंत्रण देण्यासारखं काहीतरी अनाकलनीय असं तिच्या ओठात होतं. कारण तिच्या त्या जाडसर ओठांवर ओठ टेकण्याची इच्छा मला त्या क्षणी झाली होती.

फौजीनची छातीही फौजी  सारखीच होती. तिची छाती पाहून एखाद्या सर्वसाधारण पुरुषाला घाम फुटावा इतकी तिची छाती भरदार होती. सामान्य आकारापेक्षाही तिचे उरोज खूप मोठे होते. त्यांना दोन घागरी म्हणणंच योग्य होईल... पण तिच्या त्या मोठ मोठ्या उरोजांमध्ये जे आकर्षण होतं, ते इतर दुसऱ्या मोठ्या स्तन असणाऱ्या स्त्रियांमध्ये नक्कीच नव्हतं. तिच्या त्या मोठ-मोठ्या विशाल उरोजांना सांभाळताना तिच्या ब्लाऊजची वरची दोन बटणे निघायची तरी किंवा तुटून तरी जायची.

ती जेव्हा चालायची तेव्हा तिच्या भरदार नितंबांची मांसलता साडी-पेटीकोट मधून सहज जाणवायची... ढगावर ढग आदळावेत त्याप्रमाणे तिचे मोठ-मोठे विशाल उरोज चालताना एकमेकांवर आदळायचे. त्यांचं हिंदकळणं, वर-खाली झेपावणं पाहून मन बेभान व्हायचं. सरळ जावून तिच्या त्या फोफावलेल्या नितंबावरून हात फिरवावा, चापट्या माराव्यात अशी इच्छा होत होती. कुणाचीही कामवासना चेकाळून उठावी इतका तिचा देह सेक्सी होता.

अशा सेक्सी देहाच्या स्त्रीच्या घरी माझ्यासारख्या अविवाहित तरुणाला रहायला भाड्याची खोली मिळाली तर यापेक्षा आनंदाची दुसरी कुठली गोष्ट असणार होती. पण ह्या बंगल्यात खून झाला होता ही एकच अडचण होती. खूनाचं कारण जाणून घेतल्याशिवाय तिथे राहणं मला तरी योग्य वाटत नव्हतं.

खूनाचं कारण जाणून घ्यायला गेलो आणि सर्व कहाणीच माझ्यासमोर उघड झाली. आपल्या पत्नीच्या इज्जतीवर घाला घालणाऱ्या पुरुषावर फौजीने अतिशय रागाच्या अवस्थेत झडप घालून त्याचा खून केला होता. त्याच्या पत्नीच्या इज्जतीशी खेळणारा दुसरा-तिसरा कुरी नसून त्याचा जिवलग मित्र होता. त्याच्याबरोबर एकाच ताटात जेवणारा तरुण होता तो. फौजीची मोठी शेती होती. तो सुट्टीशिवाय कधीच घरी येत नव्हता. फौजीन शेतात जात नव्हती. फौजीच्या मागे त्याचा मित्रच त्याच्या शेतीची देखरेख करायचा. खून होण्याच्या दोन दिवस आधी फौजी सुट्टीत घरी आला होता. त्याची शेती घरापासून तीन-चार किलोमीटर लांब अंतरावर होती. फौजी मोटार सायकलवरून शेतात जात-येत होता.

खून झाला त्या दिवशी तो भल्या पहाटे आपल्या शेतात गेला होता. दुपारचं जेवणही तो बरोबर घेवून आला होता. संध्याकाळी घरी परतण्याचा त्याचा विचार होता. घरी जावून आराम करण्याचा त्याने निश्चय केला. काम करणाऱ्या मजुरांना कामे समजावून सांगून तो घरी आला. मोटार सायकल बंगल्याच्या आवारात त्याने उभी केली. त्याचवेळी बंगल्यातून त्याच्या पत्नीचा आरडाओरडा त्याच्या कानावर पडला. आवाज ऐकताच फौजी वेगाने बंगल्यात शिरला. आत जाताच त्याला जे दृश्य दिसलं ते त्याच्या तळपायाची

0 Comments

Post Comments