गेले दोन महिने मधुकर बेकार होता. घरी बसून त्याला कंटाळा आला होता. नोकरी सुटल्यानंतर तो सरळ गावी निघून आला होता. एका श्रीमंत शेठकडे मधुकर गेली दहा वर्षे नोकरी करीत होता. त्याला पगारही चांगला म्हणजे आठ हजार रुपये मिळत होता. काम तसं काहीच नव्हतं. साहेबाला त्याच्या ऑफिसात सोडायचं नि आणायचं. त्याच्या मुलीला कॉलेजमध्ये सोडायचं. बाकीच्या वेळी मधुकर रिकामाच असायचा. त्याला जेवण-खाण्याचे पैसेही वेगळे मिळत होते. पण म्हणतात ना, एखाद्याला मिळतं त्याला ते व्यवस्थित खाता येत नाही. अर्थात त्यात सर्वस्वी मधुकरचाच दोष होता असं म्हणता येणार नाही. मधुकर ज्या शेठकडे ड्रायव्हरची नोकरी करीत होता. त्याची अठरा वर्षाची मुलगी अतिशय चंचल वृत्तीची होती. नाहीतरी श्रीमंताच्या मुली चंचल असतातच म्हणा. तशीच तीही चंचल होती. मधुकरला ती भलतीच आवडू लागली. अनेकांबरोबर प्रणयाचे रंग उधळणाऱ्या त्या तरुणीला मधुकरच्या नजरेतील मूकभाषा कळली. मधुकर अविवाहित होता. शरीराने मजबूत होता. सावळ असला तरी आकर्षक होता. त्यामुळे तिने त्याला प्रणयाचे निमंत्रण दिले. ती स्वत:च त्याच्यासमोर नग्न झाली. अनेकांचे हात फिरल्याने तिचा देह चांगलाच भरला होता. उरोज टमटमीत झाले होते. गोरापान वर्ण, देखणा चेहरा, भरलेले नितंब, केसविरहीत फुगीर योनी आणि मखमली मांड्या पाहून मधुकर पुरता चेकाळला होता. नाहीतरी त्यालाती आवडत होतीच. त्यामुळे तोही तिच्या नग्न देहाच्या दर्शनाने घायाळ झाला. तिने स्वत:च त्याचे कपडे काढले. त्याचा दांडा मनसोक्त चोखल्यानंतर त्याला आपली योनीही चाटायला लावली होती. तिचे उरोज चोखता, दाबताना मधुकर जणू हवेतच तरंगत होता. त्याचा दांडा चवताळल्यासारखा उड्या मारत हातो. ती त्याचा दांडा पाहून इतकी खुश झाली की सरळ त्याच्या मांड्यांवर बसून त्याचा दांडा तिने योनीत घालून घेतला होता. त्याच्या मानेभोवती हाताचा विळखा घालून ती वेगाने वरखाली झेपावू लागली. त्याचा दांडा वेगाने तिच्या बुळबुळीत योनीत आतबाहेर होत होता. अनेकांचे लिंग घालून घेतलेली तिची योनी चांगली फसफसली होती. दांडा आतबाहेर होताना पच...पच.. आवाज उमटत होता. तिचे उरोज चोखत, नितंब धरून मधुकरही खालून दणादण दणके मारीत होता. थोड्याच वेळाने ती ओणवी झाली. तिने त्याला मागून दांडा घुसवायला सांगितले. मधुकर तिच्या त्या सेक्सी वागण्यावर एकदम खुश झाला होता. तो तिच्या मागे आला. तिच्या वासलेल्या योनीत लिंग घुसवून दणादण दणके मारू लागला. तिची हिंदकळणारी स्तने दाबू लागला. ती बेभानपणे चित्कारत त्याला चेतवीत होती. तसा तो आणखी वेगाने दणके मारीत होता. दोघांचीही हालचाल वेगाने होत होती. एकदाची दोघेही शांत झाली. त्यानंतर ती नेहमीच मधुकरकडून शरीरसुख लुटू लागली. मधुकरला तर तिच्या मादाळलेल्या देहाने वेड लावले होते. पण एक दिवस त्यांची चोरी पकडली गेली. त्या दिवशी उन्मादाच्या भरात ती दोघे आतून दरवाजा लॉक करायला विसरली होती. त्यांचा खेळ ऐन रंगात आला असतानाच तिची आई दार उघडून आत येणार तोच तिने तो प्रकार पाहिला. मधुकर आणि तिनेही आईला पाहिले. मधुकर पुरता घाबरून गेला. आता आपले काही खरे नाही असे त्याला वाटू लागले. त्या तरुणीने तर सरळ सांगितले की, हाच मला नेहमी या कामासाठी मारण्याची भीती दाखवतो. मधुकर गर्भगळीत झाला. संध्याकाळी शेठने त्याला बेदम मारले आणि नोकरीवरून काढले. त्याला आपल्या पोरीचे चाळे ठाऊक असावेत म्हणून त्याने मधुकरला पोलिसांच्या हवाली केले नाही हे मधुकरचं नशीब. मधुकर सरळ गावी निघून आला. दोन महिने तो बसून होता. अशातच त्याच्या एका मित्राने त्याला नोकरी आहे असं सांगून बोलावून घेतले. एका मारवाडी शेठला ड्रायव्हरची गरज होती. मधुकर अविवाहित होता. पण आपण विवाहित असल्याचे सांगून त्याने मारवाडी शेठकडची नोकरी पत्करली होती. आपण विवाहित आहोत हे पटवून देण्यासाठी त्याला एका वेश्येचा आधार घ्यावा लागला होता. पैशाच्या मोबदल्यात ती त्याच्यासाठी आली होती. आपण या नोकरीसाठी गावाहून बायकोला बोलावून घेतलंय असं त्याने सांगितलं होतं. तरुणीची निवडही त्याने तशीच केली होती. ड्रायव्हर विवाहित हवा अशी मालकाची अट होती. आणि मधुकरला नोकरीची गरज होती. म्हणून त्याला हा खटाटोप करावा लागला होता. पगारही सुरुवातीला आठ हजार रुपये मिळणार होता. या मालकाचा अविवाहित नोकरांवर त्याचा विश्वास नव्हता. अविवाहित तरुणांची बायका-पोरींवर नजर असते अशी त्याची समज होती. अर्थात त्याचं खरंही होतं. तशी उदाहरणं रोज घडत होती. पारेख शेठना विवाहित ड्रायव्हर हवा असण्याचं आणखी एक महत्त्वाचं कारण होतं. त्यांच्या घरात दोन स्त्रिया होत्या. एक म्हणजे त्यांची बायको शांता बेन....शांताबेन साधारण पस्तीच एक वर्षाच्या होत्या. पण अजूनही दिसायला देखण्या होत्या. देहाने स्थूल असल्या तरी त्यांच्या देहात एकप्रकारचं आकर्षण होतं. इतर मारवाडी स्त्रियांप्रमाणे त्यांचं शरीर सुटलेलं नव्हतं. उरोज भरगच्च होते. नारळच्या आकाराचे उरोज ब्लाऊजमध्ये मावत नव्हते. दोन डोंगरासारखे नितंब तितकेच सुडौल होते. दुसरी होती. पारेख शेठची मुलगी प्रियंका... ही प्रियंका आठरा वर्षााची बारावीत शिकणारी तरुणी होती. तीदेखील यौवनाने मुसमुसलेली होती. सुंदर चेहरा, छाती चांगलीच विकसित झाली होती. नाजूक कंबर, नितंबांना भलतीच गोलाई प्राhत झाली होती. मधुकरचा पहिला अनुभव अतिशय वाईट होता. त्यामुळे तो प्रियंकाबरोबर बोलायचं तर दूर परंतु तिच्याकडे पाहण्याचंदेखील टाळत होता. पारेख साहेबांचं मोठं दुकान होतं. त्यांना दुकानात सोडायचं-आणायचं, प्रियंकाला कॉलेजमध्ये सोडायचं... येताना ती एकटी यायची. तसं तिने वडिलांना सांगितले होते. त्यामुळे मधुकरचे एक काम कमी झाले होते. कधी-कधी मालकीणबाईंना बाजारात किंवा एखाद्या धार्मिक कार्यात घेवून जावे लागायचे. पारेख साहेबांचा पूर्वीचा ड्रायव्हर होता. पण तो सारखा पैसे मागायचा. महिन्यातून सात-आठ दिवस दांड्या मारायचा. त्यामुळे शेठनी त्याला कामावरून कमी केले होते. मधुकरने त्या नोकरीची जाहिरात वाचली. पण त्यातली अट पाहून तो चाट पडला. पण काहीही करून ती नोकरी मिळवायचीच असा त्याने निश्चय केला आणि शेवटी ती नोकरी मिळवलीच. तशी त्याला मित्राकडे रहायला जागा होती. पण मित्राची बायको पोरं होती. त्यातच शेठच्या गॅरेजमध्ये त्याला झोपायला जागा मिळली होती. मित्राला त्रास नको म्हणून तो गॅरेजमध्ये झोपत होता. शेठकडून त्याला दोन वेळचं जेवण मिळत असल्याने त्याचा खाण्यापिण्याचाही प्रश्न सुटला होता. पहिला अनुभव वाईट असल्याने मधुकर तोलून-मापून वागत होता. कामाशिवाय इतर गोष्टीत लक्ष देत नव्हता. त्याचे आता सुखाचे दिवस आले होते. आठ हजार पगारातले तो थोडे पैसे गावी आईवडिलांना पाठवत होता. बाकीचे स्वत:जवळ साठवून ठेवत होता. जेवणाचा प्रश्न नव्हता. कपड्यांचा तेवढा खर्च त्याला करावा लागे. कुठलंही व्यसन नसल्यामुळे त्याचा बराचसा पगार शिल्लक रहात होता. त्याला नोकरीला लागून चार-पाच महिने होवून गेले होते. या काळात तो फक्त कामासाठीच प्रियंकाशी व शांताबेनशी बोलला होता. पण कितीही झालं तरी मधुकर अविवाहित होता. त्यालाही स्त्रीचं आकर्षण वाटणं स्वभाविक होतं. शिवाय त्याने स्त्रीसुखाची गोडी एकदा नव्हे अनेकदा चाखली होती. त्यामुळे त्या सुखासाठी त्याचे तन-मन व्याकुळले होते. मधुकर प्रियंकाकडे पहात नव्हता. पण शेठच्या बायकोकडे शांताबेनकडे तो चोरट्या नजरेने पाहू लागला होता. एकदा लागलेली चटक सुटत नाही हेच खरे. तो चोरून शांताबेनच्या नाराळासारख्या उरोजांकडे, डोंगरासारख्या नितंबांकडे पहात रहायचा. आंवढे गिळयचा.... ओठावरून जीभ फिरवायचा. तिच्या परिपक्व यौवनावर तो भाळला होता. अशातच एक दिवस शेठजींनी मधुकरला बोलावून घेतले. मधुकर त्यांच्यासमोर जावून उभा राहिला. 'मधुकर..... आज संध्याकाळी तुझ्या मालकिनीला खंडाळ्याला जायचंय.... तिथे कुठल्याशा महाराजांचं प्रवचन आहे म्हणे. नेमकं कुठल्या आश्रमात प्रवचन आहे ते मला ठाऊक नाही. पण तुPया मालकिणीला ठाऊक आहे. तू जाण्याची तयारी कर. गाडी व्यवस्थित चेक करून घे.' शेठ म्हणाले. 'ठीक आहे साहेब... मी करतो गाडी चेक.' मधुकर म्हणाला. 'हे बघ... उद्या दुपारच्या आत तुम्ही घरी यायला हवं. काही अडचण आलीच तर मला फोनवर कळवा.' शेठने त्याला समजावले. 'होय साहेब..' असं म्हणत मधुकर निघून गेला. त्याने गाडी चेक केली. अंघोळ वगैरे करून कपडे घालून तो तयार झाला. त्याची मालकीण शांताबेन कितीतरी वेळ तयारी करीत होती. रात्रीचे जेवणही तिने टिफिनमध्ये भरून घेतले होते. झगमगीत साडी नेसली होती. त्यामुळे तर ती आणखी सुंदर दिसत होती. ओठांना हलकी लिपस्टिक लावली होती. मंद वासाचा अत्तर कपड्यांवर शिंपडला होता. त्या वासाने मधुकरच्या चित्तवृत्ती बहरून गेल्या. मधुकर शांताबेनला घेवून खंड्याळाला जायला निघाला तेव्हा संध्याकाळचे सात वाजून गेले होते. दीड-दोन तासांचा रस्ता असल्याने साडे नऊ-दहा वाजेपर्यंत खंडाळ्याच्या पोहचू असा अंदाज होता. रात्री साडेदहाला प्रवचन सुरू होणार होते. त्यामुळे काहीशा वेगाने मधुकर गाडी चालवीत होता. मालकीणबाइनी वेळेवर पोहचवायचं असं त्याने ठरवलं होतं. पण घडलं भलतचं... खंडाळ्याच्या घाटात येताच अचानक कार बंद पडली. चोहोबाजूला काळाकुट्ट अंधार पसरला होता. स्वत:जवळच्या बँटरीच्या आधाराने मधुकरने कार रस्त्याच्या कडेला घेतली. आजूबाजूला लोकवस्तीही दिसत नव्हती. रातकिड्यांची किर्रर्र वातावरणात भयानकता निर्माण करीत होती. मधुकरने गाडीचं बोनेट उघडून पाहिलं. पण नेमका कुठे दोष आहे हेच त्याला कळेना. तो चांगलाच घाबरला. का करावे हेच त्याला सुचेना. ही गोष्ट शेठना कळली तर आपली नोकरी जाईल अशी त्याला भीती वाटू लागली. मालकीणबाईला प्रवचनाला पोहचवणं आवश्यक होतं. काहीवेळ विचार करून तो शांताबेनला म्हणाला, 'मॅडम... तुम्ही काही वेळ इथे गाडीत थांबा... मी एखाद्या गाडीने खंड्याल्याला जातो आणि मॅकेनिकला घेवून येतो.' 'ना बाबा ना.... मी नाही इथे एकटी राहू शकत... किती दाट अंधार आहे बघ... मला तर बाबा खूप भीती वाटतेय....' शांताबेन घाबरलेल्या स्वरात म्हणाल्या. 'मग काय करू मी.... गाडीत दोष कुठे आहे तेच कळत नाही. आणि तुम्हाला खंडाळ्याला जायचं आहे. प्रवचन ऐकायचं आहे.... आपण तिथे पोहचू शकलो नाही ही गोष्ट शेठजींना कळली तर ते मला नोकरीवरून काढून टाकतील.' मधुकर काळजीच्या स्वरात म्हणाला. 'मधुकर असा घाबरू नकोस तू... तुला कुणी कामावरून काढून टाकीत नाही. अरे मशीनच ती कधीतरी बंद पडणारच....आता याचवेळी बंद पडली त्याला तू तरी काय करणार? मी जेवणाची टिफिन आणलीय.... आपण दोघं एकत्र जेवू.. आणि मग इथेच झोपेची आराधना करू समजलं....' शांताबेन प्रेमळपणे म्हणाल्या. त्यांच्या या बोलण्यावर मधुकर निरुत्तर झाला. शांताबेननी टिफिन उघडली. मधुकरला जेवण देऊन त्याही जेवू लागल्या. काही वेळातच दोघांची जेवणे आटोपली. त्यानंतर शांताबेन मागच्या सीटवर झोपल्या. तर मधुकर पुढच्या सीटवर झोपला. झोपण्यापूर्वी त्याने गाडीचे दरवाजे नीट लॉकक केले. काचा व्यवस्थित बंद केल्या. त्या विचित्र परिस्थितीत मागच्या सीटवरील शांताबेनना झोप येत नव्हती. आणि पुढे मधुकरलाही झोप येत नव्हती. रात्र आता बरीच झाली होती. बारा वाजत आले असावेत. मधुकरने रस्त्याच्या एकदम कडेला कार उभी केले होती. रस्त्यावरून गाड्या येत-जात होत्या. पण त्यांच्या कारकडे लक्ष द्यायला कुणाला वेळ नव्हता. मधुकरच्या मनात मात्र शांताबेनचाच विचार घोळत होते. अशा या शांत एकांतात अंधार्या रात्री गाडीतच तिचा मादाळलेला देह उपभोगायला मिळाला तर किती मजा येईल. या विचाराने त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले. तिचे नारळासारखे स्तन दाबण्यासाठी त्याचे हात शिव शिवू लागले. स्तनांच्या बोंडी तोंडात तोंडात घेण्यासाठी ओठ आसुसले होते. तिचे डोंगरासारखे नितंब हाताळण्यासाठी त्याचे हात अधीरले. तिचा संगमरवरी नग्न देह पाहण्यासाठी डोळे उतावीळ झाले होते. तिच्या विचारानीच त्याचा दांडा ताठ होऊन पॅन्टीत वळवळ करू लागला. 'मधुकर.... झोपलास का रे...?' अचानक शांताबेननी विचारले. 'नाही मॅडम... झोपच येत नाही...' मधुकर म्हणाला. त्याचवेळी शांताबेनच्या मनात काय आले कुणास ठाऊक... कदाचित त्यांनाही मधुकरचा सहवास हवा असावा.... अशा शांत एकांतात त्यांनाही आपली योनी त्याच्या दांड्याकडून कुदवून घेण्याची इच्छा झाली असावी. नाहीतरी अशा श्रीमंत स्त्रियांना परपुरुषाबरोबर मौज-मजा करायला आवडत असत.पण मधुकर पुढाकार घेवू शकत नव्हता. कारण यापूर्वी त्याने याबाबतीत मार खाल्ला होता. 'मधुकर... जरा माझे पाय दाबतोस का... खूप दुखतात रे... आज त्यांना काय झालंय कुणास ठाऊक....' शांताबेन म्हणाली. 'बरं आलो हं...' असं म्हणत मधुकर मागच्या सीटवर आला. मॅडमच्या शरीराला स्पर्श करायला मिळणार या विचाराने तो मनातून भलताच आनंदीत झाला होता. सीटपुढच्या मोकळ्या पाय ठेवायच्या जागेत बसून तो साडीवरूनच तिचे पाय दाबू लागला. 'अरे,वेडा की खुळा तू.... असे पाय दाबतात होय... साडी वर करून पाय दाब ना...' ती म्हणाली. मधुकर आणखी खुश झाला. तिची साडी त्याने गुडघ्यापर्यंत वर केली. नरम-गोरोपान पाय, गुबगुबीत पोटर्या तो हळूवारपणे चेपण्याने ती सुखावत होती. 'आहं.. खूप छान दाबतोस रे तू पाय... साऱ्या वेदना कमी होताहेत... थोडा आणखी वर दाब ना....' शांताबेन हळूवार चित्कार सोडत म्हणाली. शांताबेनला मधुकर हवा होता. त्याच्याकडून तिला शरीरसुख हवं होतं. सदानकदा पैशाच्या मागे लागलेल्या नवर्याकडून तिला आता हवं तसं शरीरसुख मिळत नव्हतं. म्हणूनच तिने या संधीचे सोने करायचे ठरवले होते. मधुकरला जवळ बोलावून तिने पाय दाबायला लावले होते. त्याच्या स्पर्शाने तिची वासना चेतली गेली होती. योनीत खाज सुटायला लागली होती. म्हणूनच ती त्याला आणखी वर म्हणजे मांड्या दाबायला सांगत होती. शांताबेनच्या सांगण्यानुसार मधुकर तिच्या मांड्यांही दाबू लागला. त्याच्या पुरुषी रांगड्या स्पर्शाने शांताबेनच्या शरीरात मधुर तरंग लहरी उसळत होत्या. ती हळूच चित्कारत-हुंकारत होती. 'आहं.... उफ.... मधुकर.. आणखी वर दाब... हं... असंच.... आणखी थोडं वर...' ती म्हणाली. मधुकरने तिची साडी परकरसकट अगदी जांघांपर्यंत वर केली होती. तिच्या केळीच्या कोंबासारख्या गुबगुबीत जाडसर मांड्या दाबताना त्याचा दांडा टणाटण उड्या मारू लागला होता. त्याची बोटे पारदर्शक चड्डीवरून योनीला स्पर्श करीत होती. तो गरम स्पर्श मधुकरला आणखी तापवत होता. चड्डीवरून तिच्या योनीवरच्या केसाळ पुंजक्यावर बोटे फिरत होती. आता मात्र तिला काय हवंय हे मधुकरने ओळखले. त्याची भीड चेपली होती. ती स्वत:हून तयार आहे म्हटल्यावर त्यात धोका दिसत नव्हता. तिला शरीर सुख हवे होते. आणि मांड्या दाबून घेण्याच्या निमित्ताने ती त्याच्यासमोर आपल्या भावना उघड करू पहात होती. आता मधुकरही पेटला होता. शांताबेनच्या योनीस्पर्शाने त्याचा दांडा पुरता खवळला होता. त्यातून कामरस बाहेर पडून अंडरपॅन्ट ओली झाल्याचे त्याच्या लक्षात आले. 'हं... आणखी वर... आणखी वर....दाब..' ती असं म्हणत असतानाच मधुकरने तिची साडी परकरसकट पोटापर्यंत वर ओढली. आणि एका हाताने तिचे ओटीपोट तर दुसऱ्या हाताने भरदार मांडी दाबू लागला. 'अरे...अरे... मधुकर... हे काय करतोस तू... कुणी पाहिलं तर...' नकली हावभाव करीत ती म्हणाली. एव्हाना तीदेखील पुरती कामातुर झाली होती. 'मॅडम... वेळ रात्रीची आहे.... मध्यरात्र झालीय.. बाहेर दाट अंधार पसरलाय... वाहनांची वर्दळ थांबलीय.... अशावेळी कोण येतंय इथे तडमडायला....?' असं म्हणत मधुकरने तिची चड्डी पायातून काढली. तिच्या तापलेल्या ओलावलेल्या योनीवरून तो हात फिरवू लागला. 'सी...ई.... मधुकर.. ये ना वर...' उन्मादक स्वरात म्हणत चाळीस वर्षाच्या शांताबेनने पंचवीस वर्षाच्या मधुकरला आपल्या अंगावर ओढून घेतले. मधुकरने झटपट सर्व कपडे काढले आणि तो शांताबेनवर चढला. त्याचा दांडा हातात धरीत ती म्हणाली, 'बापरे! किती मोठा आहे तुझा दांडा....? 'शेठच्या दांड्यासारखाच आहे ना?' 'छट... त्यांचा दांडा योनीत शिरलाय की नाही ते कळतच नाही. एकदम छोटा आहे त्यांचा दांडा...' असं म्हणत तिने त्याचा दांडा आपल्या योनीवर घासून घेतला. मग योनीमुखावर ठेवून म्हणाली, 'मधुकर... एकाच दणक्यात पूर्ण आत शिरला पाहिजे.' त्याबरोबर मधुकरने तिच्या मांड्यांमध्ये असा काही सणसणीत दणका मारला की त्याचा संपूर्ण दांडा एकाच दणक्यात योनीत दिसेनासा झाला होता. 'ओह... आहं..... मस्त शॉट मारलास की....' असं म्हणत शांताबेनने त्याला मिठी मारली. तिची भलीमोठी मांसल स्तने मधुकरच्या छातीवर दाबली गेली. त्याच्या ओठांची चुंबने घेत ती म्हणाली, 'एकदम घट्ट बसलाय रे... मस्त वाटलं बघ....' मधुकर दणके मारून तिच्या योनीत दांडा आतबाहेर करू लागला. तिच्या फफसलेल्या योनीत त्याचा दांडा आता सहज आतबाहेर होत होता. घर्षण सुखामुळे ती चित्कारत होती. खालून नितंब उंचावत त्याच्याभोवतीची मिठी घट्ट करीत होती. काही दणक्यातच शांताबेन तृप्त झाली. तिने त्याला घट्ट मिठी मारली. अन् बडबडू लागली, 'आ...हं... मधुकर... बस...बस.. मी तृप्त झाले रे...नको आता... थोड्या वेळाने करू...' पण मधुकरने कचाकच दणके मारणे चालूच ठेवले आणि त्याच्या दांड्यातून उडालेला वीर्याचा फवारा तिच्या योनीत सांडला. तिने त्याला आणखी घट्ट आवळले. कामसुखाच्या ग्लानीने दोघं तशीच कितीतरी वेळ एकमेकांच्या मिठीत पडून राहिली. खंडाळ्याच्या घाटात गाडी बंद पडल्याचा फायदा दोघांनाही झाला होता. पहाटेपर्यंत आणखी दोनवेळा शांताबेनने मधुकरला देहावर चढवून घेतले होते. यापुढेही ती गुपचुपपणे त्याच्याकडून देहसुख लुटणार होती.


Your email address will not be published. Required fields are marked *


No Comment found for this news